𝗘𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗷𝘇𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗱𝗮𝗴 𝘃𝗼𝗹 𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱𝗲, 𝗵𝗲𝗿𝗶𝗻𝗻𝗲𝗿𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗺𝘂𝘇𝗶𝗲𝗸
Wim groeide op in Venlo als oudste in een gezin met een jongere broer en twee jongere zussen. Juanita verhuisde op haar achttiende samen met haar moeder en broer vanuit Overijsel naar Limburg. Via de jongste zus van Wim raakten Juanita en Wim met elkaar in contact. Zo ontmoetten ze elkaar voor het eerst bij Wim thuis.
Volgens Wim viel Juanita hem meteen op. Ze was een mooie vrouw, maar wat hem vooral raakte, was haar persoonlijkheid. Juanita is lief, zorgzaam, kan goed luisteren, denkt na over wat ze zegt en heeft oog voor de mensen en de wereld om haar heen. Ze is bovendien een echte perfectionist. Met een glimlach voegt Wim daaraan toe: “En dat ben ik ook.”
Tijdens carnaval in 1987 sloeg de vonk definitief over. Carnaval zou altijd een belangrijke rode draad in hun leven samen blijven. Ook hun betrokkenheid bij de carnavalsgroep De Fiemelaers werd een belangrijk onderdeel van hun gezamenlijke leven. In 1991 trouwden Wim en Juanita.
Hun gezin werd compleet toen zij hun dochters Nuraya en Shailinha adopteerden. Twee prachtige meiden die hun leven verrijkten met liefde, levenslust en vreugde.
Maar het leven kende ook een andere, veel zwaardere kant. Het jonge gezin kreeg te maken met het noodlot toen Wim de diagnose progressieve multiple sclerose kreeg. De ziekte maakte hem volledig invalide en rolstoelafhankelijk.
En recent sloeg het noodlot opnieuw toe. Bij Wim werd uitgezaaide dikkedarmkanker, stadium 4, vastgesteld. Behandeling die de ziekte nog kan genezen of het leven wezenlijk kan verlengen, is niet meer mogelijk. Zijn levensverwachting is daardoor kort.
Juist daarom voelde deze dag zo bijzonder.
𝗢𝗽 𝘄𝗲𝗴 𝗼𝗺 𝗲𝗲𝗻 𝘄𝗲𝗻𝘀 𝘄𝗲𝗿𝗸𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗵𝗲𝗶𝗱 𝘁𝗲 𝗺𝗮𝗸𝗲𝗻.
Vandaag, 1 september 2026, hadden wij het voorrecht om samen met deze twee bijzondere mensen, Wim Huijs en Juanita Cartigny, op pad te gaan met de Wensambulance. Een dag waarop alles even mocht draaien om een wens van Wim. Een dag om herinneringen te maken, te genieten en vooral samen te zijn.
NPO Radio 2 steunt al vele jaren de missie van KWF. Tijdens de NPO Radio 2 Wensweek voor KWF zetten de dj's zich ook dit jaar in om wensen van luisteraars in vervulling te laten gaan.
Wim is al jarenlang een trouwe luisteraar van NPO Radio 2. De muziek en de stemmen van de dj's brengen hem iedere dag veel plezier en levensvreugde. Maar één dj heeft voor Wim een heel bijzondere plek: Tim Op Het Broek.
Tim begon zijn carrière bij de lokale omroep in Heythuysen. Daarna werkte hij bij de regionale omroep L1, voordat hij naar Hilversum vertrok en bij KINK aan de slag ging. Inmiddels is hij een vertrouwde stem op NPO Radio 2.
In zijn tijd bij L1 gebruikte Tim het alter ego ‘Pierre van Hook’ tijdens zijn telefoonpranks. Wim en zijn jongere broer, die in december jongstleden is overleden, konden daar samen enorm om lachen. De grappen zorgden regelmatig voor tranen van het lachen en werden een mooie herinnering die Wim nog altijd met zich meedraagt.
𝗘𝗲𝗻 𝗼𝗻𝘃𝗲𝗿𝗴𝗲𝘁𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗿𝗮𝘀𝘀𝗶𝗻𝗴
Alle uitzendingen tijdens de NPO Radio 2 Wensweek voor KWF worden uitgezonden vanaf Vakantiepark RCN Het Grote Bos in Doorn.
Na een gezellige rit kwamen we rond 16.00 uur aan. We werden hartelijk ontvangen door Fleur, die ons meenam naar het terras bij het tijdelijke NPO-terrein. Daar werden we ontvangen met een heerlijke kop koffie.
Bij Wim werden de vermoedens al snel bevestigd. Er stond iets bijzonders te gebeuren.
Tijdens de uitzending van Ruud de Wild, rond 17.20 uur, werd Wim verrast met een ontmoeting met zijn NPO Radio 2-helden. En natuurlijk was er in het bijzonder de langverwachte ontmoeting met Tim Op Het Broek.
De reactie van Wim was onvergetelijk.
“Stelletje gekken!”
Met een grote glimlach, ongeloof en zichtbaar plezier. “Niet normaal…”
Het was een moment dat je niet snel vergeet.
𝗦𝗮𝗺𝗲𝗻 𝗴𝗲𝗻𝗶𝗲𝘁𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝘄𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗴𝗲𝗲𝗳𝘁
Na deze geweldige middag, vol liefdevolle en inspirerende ontmoetingen en gesprekken, hebben we samen gegeten op hetzelfde terras. Daarna mochten we genieten van een prachtig, indrukwekkend en ontroerend optreden van Ilse DeLange.
Maar misschien was het niet eens de muziek die uiteindelijk het meest bijbleef.
Wat vooral raakte, waren de kleine dingen.
De liefdevolle blikken tussen Wim en Juanita. De kleine handgebaren. De vanzelfsprekendheid waarmee zij met elkaar omgaan. De verwevenheid van twee mensen die al zoveel jaren lief en leed met elkaar delen.
Het respect en de bewondering die zij voor elkaar hebben.
De manier waarop Juanita de dagelijkse handelingen van Wim als vanzelfsprekend overneemt. Zo liefdevol en onopvallend, zonder daar ooit aandacht voor te vragen. Als een tweede natuur. Niet omdat het moet, maar omdat het voor haar vanzelfsprekend is.
Alles gaat daardoor gewoon door.
Samen.
Zonder woorden, maar met een liefde die in alles voelbaar is.
En misschien is dat wel waar het uiteindelijk om draait: samen genieten van de kleine dingen. Van een gesprek, een lach, muziek, een herinnering, een hand die even wordt vastgehouden. Van elkaar.
Deze dag was veel meer dan het vervullen van een wens. Het was een dag vol liefde, verbinding, herinneringen en dankbaarheid.
Dankbaar dat we een stukje met Wim en Juanita mee mochten reizen.
Dankbaar voor hun openheid en de mooie, liefdevolle en inspirerende gesprekken.
En vooral dankbaar dat we hebben mogen ervaren hoe bijzonder liefde kan zijn wanneer twee mensen elkaar, door alles heen, blijven vasthouden.
Monique
https://www.nporadio2.nl/.../2026-09-01-npo-radio-2...
Minder weergeven
